Barok Müziği

BAROK MÜZİK

 

“Barok Müzik” terimi yaklaşık 1600 ile 1750 yılları arasında bir dönemi ve bu dönemde yaygın biçimde kullanılan Avrupa klasik müziğine ait belirli stilleri ifade etmekte kullanılmaktadır. Müziksel anlamda Rönesans döneminden sonra başlayan bu dönemi klasik dönem izlemiştir. Sanatın her dalında aşırı şatafat ve süsleme eğilimi, bu dönemin başta gelen özelliğidir. Rönesans döneminde, kilisenin bütün sanatlar üzerinde hissedilir bir baskısı vardı ve bu dönemde üretilen sanat eserlerinin çoğu dinsel temalar içermekteydi. Bu dönemin dinsel müziği sade, süssüz, oldukça tekdüzeydi ve genellikle enstrümansız (akapella) icra edilirdi (Zorn, 1995). Rönesans döneminin devamı niteliğinde olan, barok döneminin ilk yıllarının (erken barok) sanat eserleri, bu dönemin özelliklerini taşımaktadır.

Her çağda olduğu gibi, barok çağında da müzik sanatı kendi döneminin diğer çağdaş sanatları olan mimarî, resim, edebiyat v.b. ile etkileşim içindeydi. Yenilik arayışları içindeki mimari sanatı ve diğer sanatlar ile müzik sanatının birbiriyle sıkı ilişki içinde olması gayet doğaldı. Bu dönem ressamları, mimarları ve bestecileri yaptıkları eserlerle sık sık seyircileri ve dinleyicileri adeta şaşkına çevirmeye istekli gözüktüler (Hoffer, 1989). Bu gelişmeler sonucunda ortaya çıkan değişik müzikal fikirler müziği baskı altında tuttu ve müziğin bestelenmesinde ve icrasında köklü değişiklikler meydana gelmesine neden oldu. Dolayısıyla, barok müzikteki duygusal abartı ve süslemeler, öncelikle dönemin şatafatlı mimarisi ile etkileşimin sonucudur.

barok bestecileri

Orta Barok dönem bestecileri (1600–1650 arası doğanlar)

Geç Barok Dönem bestecileri (1650–1700 arası doğanlar)

Barok dönem/Klasik dönem geçiş bestecileri (1700 ve sonrasında doğanlar)